De nacht in Bernabéu werd opnieuw overspoeld door een witte storm. Real Madrid speelde in de zevende fase van de Champions League thuis tegen Monaco en won met een adembenemende 6-1. Dit was niet zomaar een overwinning, het voelde als een complete ontlading en een krachtig statement. Onder leiding van Arbeloa, die voor het eerst de Europese leiding had, liet Real Madrid met goals en ritme alle twijfels voor even verdwijnen. Mbappé toonde geen genade tegenover zijn oude club, Vinícius leverde een bijna perfecte prestatie af om recente geruchten te counteren, en Bellinghams slotgoal leek een prachtig maar meedogenloos einde aan de wedstrijd te zetten.
Al vroeg in de eerste helft werd de toon gezet. In de 5e minuut ontving Mbappé een precieze pass van Valverde en schoot hij kalm binnen; het gejuich in Bernabéu dreigde het dak eraf te tillen. Slechts twintig minuten later was het weer Mbappé, die na een prachtige buitenkantse pass van Vinícius eenvoudig de 2-0 binnentikte. Met twee goals voorsprong speelde Real Madrid ontspannen en vloeiend, alsof de aanval al talloze keren was geoefend. Monaco was niet helemaal ongevaarlijk – een verre schot trof hard de lat en deed de thuisverdediging even schrikken – maar over het geheel genomen oogde de defensie van de bezoekers broos onder de hoge pressing en snelle omschakelingen van Real Madrid. Bij rust stond er 2-0 op het scorebord: dit was een Real Madrid dat langzaam maar zeker weer in vorm kwam, en de tegenstander kreeg nauwelijks ruimte om te ademen. De spelers droegen die avond hun Real Madrid Shirt met trots, een symbool van de erfenis die ze verdedigden.
In de tweede helft veranderde het spelbeeld abrupt, maar het werd vooral een feest voor Real Madrid. Vinícius nam de wedstrijd volledig over: hij gaf eerst een assist aan de jonge Mastantuono voor diens debuutgoal in de Champions League, veroorzaakte daarna een eigen doelpunt van de tegenstander, en schoot vervolgens zelf met een keiharde knal de 5-0 binnen. Op dat moment leek het stadion in vuur en vlam te staan; elke keer dat Vinícius de bal kreeg, klonk er een opluchting en verwachting in het publiek. Monaco deed in de 72e minuut iets terug via een doelpunt van Tze na een fout in de achterhoede van Real Madrid, maar het was weinig meer dan een troosttreffer. In de 80e minuut rondde Bellingham de avond af: na een diepe pass van Valverde omspeelde hij de keeper en tikte hij simpel de 6-1 binnen. Toen het eindsignaal klonk, omhelsden de spelers elkaar en wilden de fans maar moeilijk naar huis – dit was een heerlijke, bevrijdende overwinning en een stevig antwoord op de recente mindere periode.
De betekenis van deze wedstrijd gaat veel verder dan drie punten. Mbappé bewees met twee goals zijn waarde tegenover zijn voormalige werkgever, Vinícius maakte met één goal, één assist en twee cruciale voorzetten alle kritiek van zich af, en het hele team toonde onder druk een vloeiende samenwerking en dodelijke scherpte die herinneringen opriep aan het vertrouwde, gevreesde Real Madrid. Twee overwinningen op rij lijken slechts het begin. De nacht in Bernabéu maakte één ding duidelijk: zodra deze groep écht op gang komt, is er bijna niemand die hen kan stoppen. Monaco vertrok met spijt, maar ze troffen een galactisch elftal dat precies op het juiste moment zichzelf hervond, gehuld in enkele van de mooiste voetbalshirts die het voetbal kent.